by GERJANNE, 18 juli 2016 , In Geboorte

Geboorte Livana // Geboortefotograaf Apeldoorn Gelre ziekenhuis

LIVANA // 18.07.2016

Geboortefotograaf Apeldoorn | Een super snelle bevalling. En dan ook écht een super snelle. Bekijk eerst een selectie van de mooiste foto’s en lees daarna het hele verhaal!

Geboortefotograaf Apeldoorn Ziekenhuis | © GERJANNE.nl Geboortefotograaf Apeldoorn Ziekenhuis | © GERJANNE.nl Geboortefotograaf Apeldoorn Ziekenhuis | © GERJANNE.nl Geboortefotograaf Apeldoorn Ziekenhuis | © GERJANNE.nl Geboortefotograaf Apeldoorn Ziekenhuis | © GERJANNE.nl Geboortefotograaf Apeldoorn Ziekenhuis | © GERJANNE.nl Geboortefotograaf Apeldoorn Ziekenhuis | © GERJANNE.nl Geboortefotograaf Apeldoorn Ziekenhuis | © GERJANNE.nl Geboortefotograaf Apeldoorn Ziekenhuis | © GERJANNE.nl Geboortefotograaf Apeldoorn Ziekenhuis | © GERJANNE.nl Geboortefotograaf Apeldoorn Ziekenhuis | © GERJANNE.nl Geboortefotograaf Apeldoorn Ziekenhuis | © GERJANNE.nl Geboortefotograaf Apeldoorn Ziekenhuis | © GERJANNE.nl Geboortefotograaf Apeldoorn Ziekenhuis | © GERJANNE.nl Geboortefotograaf Apeldoorn Ziekenhuis | © GERJANNE.nl

Drie maal is scheepsrecht?

Begin mei word ik gebeld door een naamgenoot Gerjanne. Ze is zwanger van haar 3e kindje en ze wil heel graag een geboortefotograaf, na twee hele moeilijke eerdere bevallingen waarbij dit niet was gelukt. Haar man Henrico ken ik al een beetje, want hij is ook bruidsfotograaf. We spreken af voor een kennismakingsgesprek en op woensdagavond 25 mei zit ik bij hen thuis in Garderen. Ze vertellen over de lastige start van hun twee dochtertjes Selena (4) en Bibiane (2). Beide meisjes zijn prematuur geboren rond 34/35 weken zwangerschap. Op dat moment is ze 29 weken zwanger en ze staat dan ook onder strenge controle van de gynaecoloog.

We spreken af dat ik vanaf 33 weken zwangerschap al stand-by sta, voor het geval het ook nu weer mis gaat. Een spannende periode volgt! We hebben veel contact via WhatsApp waarin ze mij op de hoogte houdt.

Een onrustige periode

Dinsdag 14 juni wordt Gerjanne een dag opgenomen in het ziekenhuis voor de nodige onderzoeken, omdat haar situatie wat onrustig is. Vrijdag 17 juni volgt er een meerdaagse opname, met uit voorzorg de eerste longrijping medicatie en een hartfilmpje van de baby. Ze is dan bijna 34 weken zwanger. Het blijft verder stil, dus er gebeurt niets bijzonders. Vrijdag 24 juni ga ik een dagje uit met mijn kinderen en app ik hoe de stand van zaken is. Ze is net terug uit het ziekenhuis en mag het weekend thuis blijven. De CTG en echo’s waren goed. De maandag erop moet ze zich weer melden voor een CTG.

Maandag 27 juni om 18.35u krijg ik een appje dat ze weer is opgenomen in het ziekenhuis, omdat ze – na een rustig weekend – die nacht ineens bloedverlies had. Ineens volop spanning bij mij, want ik zit op dat moment in Utrecht voor de jaarlijkse BBQ met zo’n 120 collega bruidsfotografen uit het hele land. Gelukkig heb ik uit voorzorg mijn fototas al meegenomen, dat hoort erbij als je stand-by staat. Ik check die avond regelmatig mijn telefoon maar het blijft (gelukkig) stil. De volgende dag meldt Gerjanne dat het bloeden gestopt is maar dat ze nog wel af en toe buikpijn heeft. En dat ze het saai vindt, zo de hele dag in bed. 😉 Ze moet de rest van de zwangerschap helaas in het ziekenhuis blijven, want de artsen vertrouwen het niet. Ze is dan bijna 35 weken zwanger.

Intussen heb ik een back-up fotograaf geregeld voor Henrico en Gerjanne, want op vrijdag 1 juli heb ik een inleiding gepland staan van een dierbare vriendin en collega fotograaf van me en zaterdag 2 juli staat bomvol verplichtingen waar ik niet onderuit kan. Mocht Gerjanne’s bevalling dan beginnen dan gaat een collega geboortefotograaf naar haar toe. Dat blijkt niet nodig, want het blijft rustig bij Gerjanne, op wat kleine momentjes na. Ik fotografeer de andere bevalling en sta vanaf zaterdagavond weer volop op scherp. Gerjanne blijkt blaasontsteking te hebben, dat kan er ook nog wel bij. Weer een zwik medicijnen erbij.

De laatste loodjes

De dagen gaan voorbij en op zondag 10 juli heb ik een newborn shoot in Assen, van het jongetje dat op 1 juli geboren is. Het is gelukkig nog steeds rustig bij Gerjanne. Ze is super blij dat ze de 36 weken gehaald heeft, maar het is emotioneel super zwaar. Ze mist de laatste schooldag van Selena en veel andere bijzondere momenten. Ik heb echt met haar te doen, maar wat houdt ze het goed vol!

In eerste instantie zou ze vrijdag 15 juli ingeleid worden, maar dit blijkt maandag 18 juli te worden. Ik regel oppas voor mijn kinderen en bereid me optimaal voor. Tussen de serieuze zaken door appen we vrolijk heen en weer met luchtige zaken, fijn dat ze nog wel een vrolijke noot weet te brengen. Wat heeft ze het zwaar.

Dat weekend mag ze met nachtverlof, dus lekker thuis slapen en overdag weer naar het ziekenhuis voor de nodige controles. Zondag 17 juli rond 17.00u gaan ze weer naar het ziekenhuis en wordt er gekeken of ze ontsluiting heeft. Dat blijkt niet het geval. Ze krijgt weer een CTG en maandagochtend 18 juli zal er gekeken worden of er ontsluiting is ontstaan en of er echt gestart kan worden met inleiden.

De inleiding begint

Maandagochtend om 06.48u krijg ik een appje dat alles nog rustig is. Ze ligt weer aan de CTG en de arts komt straks kijken. Ik breng mijn kinderen rond 09.30u naar de oppas en ik nestel me op mijn kantoor, klaar om te gaan als het nodig is. Gerjanne appt dat ze nog geen ontsluiting heeft en dat ze het nu gaan proberen met tabletten.

Stroomversnelling

De uren daarna blijft het stil. Ik ben lekker aan het werk en ik ga rond 14.00u even naar huis om een broodje te smeren. Als ik terugkom van een toiletbezoek zie ik een gemiste oproep van Henrico om 14.18u. Zul je net zien! Ik bel direct terug om 14.19u en Henrico vertelt dat Gerjanne ineens heel erg veel pijn heeft en naar de verloskamer wordt gereden om te kijken of ze ontsluiting heeft. Ik loop ondertussen al bellend terug naar mijn kantoor (slechts 60m van mijn huis) en Henrico vraagt of ik hun kant wil opkomen. Yessss! Vanaf dat moment gaat alles in een stroomversnelling. Ik hang op en trek net de deur van mijn kantoor achter me dicht als Henrico om 14.21u terugbelt met de mededeling dat Gerjanne al 5 cm ontsluiting blijkt te hebben en dat het snel gaat. Héééél snel. De schrik slaat me om het hart en zo snel als ik kan pak ik mijn spullen, gooi het (bijna letterlijk) in de auto en sjees rond 14.24u vanuit Wezep richting de A50. Het is een ritje van 33 minuten. En dat is lang in dit geval, heel lang.

Oponthoud na oponthoud

Ik rij net het dorp uit als ik stil kom te staan voor een dichte spoorwegovergang. Túúrlijk. Als ik weer mag rijden, rij ik achter een bestuurder die het gaspedaal nog niet heeft ontdekt geloof ik. Aaaarrrgghhhh! Tergend langzaam rijden we de Keizersweg af richting de oprit van de A50. Op zo’n moment kan ik me niet beheersen en gooi ik alles eruit, niemand die me hoort. Ik voel me machteloos, ik voel gewoon dat ik deze bevalling ga missen en ik voel mijn tranen al opwellen… Met een vaart van 150+ km/uur rij ik (natuurlijk wel zo veilig mogelijk) richting Apeldoorn. Eenmaal in de bebouwde kom schiet het natuurlijk ook weer niet op, maar uiteindelijk parkeer ik rond 14.50u mijn auto bij het Gelre ziekenhuis en ik race naar binnen.

Ik meld me op de 1e etage, maar ik moet op de 2e zijn. Nee!! Snel de lift weer in, en op de 2e etage klamp ik me vast aan een doktor en vraag naar de kamer van Gerjanne. ‘Ik moet er snel heen, want ik moet de bevalling fotograferen!’ De jonge dokter kijkt me een beetje meelijwekkend aan.

“Je bent te laat…” zegt hij.

NEE. NEEEEEE!!!!!!

Moedeloos laat ik mijn hoofd achterover vallen.

“Néé! Echt???” roep ik uit.

“Echt…” zegt de dokter wat teneergeslagen.

“Dat meent u niet??” roep ik weer. Wanhoop in mijn stem.

Ik heb voor de eerste keer een bevalling gemist. Wat een rot gevoel.

“Dat meen ik wel…” zegt hij zacht. Ondertussen leidt hij me naar verloskamer 2, hij is duidelijk ook helemaal beduusd van deze snelle geboorte. Ik haal even heel diep adem en betreed dan de kamer.

Een bevalling van 13 minuten

Serene rust. Stilte. Ik kijk om de hoek van de deur en ik zie twee opgetrokken knieën onder een wit laken. Henrico staat naast het bed. Zowel blij als bedremmeld. Ik kom dichterbij en ik begroet ze. Mijn wanhoop maakt gelijk plaats voor blijdschap. Er ligt een prachtig klein mensje op Gerjanne’s buik! Gerjanne zelf lijkt nog in shock, logisch.

Een bevalling van 13 minuten, vanaf het moment dat Henrico mij belde. Wauw. Zelfs het ziekenhuis personeel heeft dit nog nooit meegemaakt, iedereen is er danig van onder de indruk. Henrico vertelt zachtjes dat het allemaal heel snel ging, maar dat alles nu goed lijkt te gaan. Het is wederom een meisje en ze heeft de prachtige naam Livana (Lively Ann) gekregen. Drie prachtige dochters, wat een rijkdom!

Een wirwar van emoties

Nog een beetje beduusd pak ik mijn camera’s, ik gun mezelf geen tijd om ze aan mijn strap te hangen, dus dan maar even vanuit de losse pols. Ik begin te fotograferen, terwijl de situatie nog even tot ons allemaal door moet dringen. Livana zit nog vast aan de placenta, wat Gerjanne heel graag wilde. Er komt een verpleegster binnen en we overleggen even wat de beste plek is voor wat foto’s van de baby vast aan de placenta, waarna ik de foto’s maak. In de twee uur die volgen, gebeurt er van alles. Verloskundigen, verpleegsters, artsen en gynaecologen komen af en aan, Livana krijgt de nodige testjes. Gerjanne en Henrico worden heen en weer geslingerd tussen allerlei emoties en ze laten het allemaal maar even over zich heen komen.

Uiteindelijk krijgen ze bericht dat alles goed is, en dat ze als ze willen naar huis mogen met Livana. Gerjanne en Henrico geven aan eigenlijk wel graag nog een nachtje te willen blijven, dus er wordt een kamer in het kraamhotel geregeld voor ze. Fijn dat dat kan!

Na twee uurtjes geven ze aan dat het voor nu wel even genoeg is qua fotografie, en we nemen rond 17.00u afscheid. We hadden van tevoren al afgesproken dat ik de dag na de bevalling terug zou komen om de eerste ontmoeting met grote zussen Selena en Bibiane vast te leggen, en die afspraak blijft vanzelfsprekend staan.

De volgende ochtend

De volgende ochtend, dinsdag 19 juli, arriveer ik rond 09.30u weer bij het ziekenhuis en ik begeef me naar het kraamhotel. Daar aangekomen blijken Gerjanne en Henrico een heftige nacht te hebben gehad. Maandagavond moest Livana toch weer opgenomen worden omdat ze behoorlijk temperatuurschommelingen had en blauw zag. Livana op de 2e etage en haar papa en mama in het kraamhotel op de begane grond, aan de andere kant van het ziekenhuis. Dat was niet waar ze op gehoopt hadden natuurlijk. Het wiegje stond al helemaal klaar, maar het kleine meisje kon er nog niet in liggen. Wat een domper. We praten even wat bij, en dan gaan Henrico en ik even naar de NICU op de 2e etage om te bekijken hoe en waar het beste de ontmoeting van de familie met Livana plaats kan vinden. Een hele aardige arts staat ons te woord, we mogen een familiekamer gebruiken.

We lopen terug naar de ingang van het ziekenhuis, waar alle opa’s en oma’s met Selena en Bibiane, evenals de zus van Gerjanne, al staan te wachten tot ze mogen komen. Niet veel later mag Gerjanne haar dochters heerlijk in de armen sluiten. Het is even wat onwennig voor ze, want wat doet die mevrouw met die twee grote camera’s nou in de kamer? 😉 Na een kort samenzijn gaan we met de hele stoet naar de NICU. De familie neemt alvast plaats in de familiekamer, en Gerjanne en Henrico gaan met de meisjes naar de couveuse waarin Livana ligt. De meisjes vinden het een beetje spannend. De arts is net bezig om een controle af te sluiten en meldt dat het heel goed met haar gaat. Wat fijn! De couveuse wordt naar de familiekamer gereden en dan mogen de opa’s, oma’s en tante ook eindelijk de mooie kleine meid bewonderen. Wat een vreugde!

Na een poosje gaat de familie weer terug naar het kraamhotel, Gerjanne blijft achter in de familiekamer met Livana en grote zus Selena. Ze haalt Livana uit de couveuse en dan is het tijd voor verschonen en voeden. Livana krijgt de borst en Selena vindt het reuze interessant. Na een klein kwartiertje neem ik Selena mee naar het kraamhotel, terwijl Gerjanne achterblijft om Livana nog even in alle rust verder te kunnen voeden. Ze zal worden teruggebracht naar het kraamhotel door de verpleging.

Beschuit met roze muisjes

Als Selena en ik terug zijn in de kraamsuite, staat er beschuit met roze muisjes klaar, waar heerlijk van gesmikkeld wordt! Na een poosje besluit Henrico nog even met Bibiane naar de NICU te lopen om te checken hoe het daar gaat, en ik loop weer met ze mee. Daar aangekomen staat Gerjanne net op het punt om ook weer terug te gaan naar de kraamsuite. Bibiane mag nog even snel bij Livana kijken, waar ik heel snel nog een paar foto’s van kan maken, en dan gaan we weer terug. Wat een heen en weer gereis zo binnen de muren van dit ziekenhuis. 😉

Niet veel later neemt de familie afscheid en ook ik pak mijn spullen weer in. In de dagen die volgen houden we contact via WhatsApp, Gerjanne en Henrico blijven nog een paar dagen in de kraamsuite. Helaas gaat het met Livana niet helemaal goed, ze valt teveel af en moet bijgevoed worden. Uiteindelijk mag ze zaterdag 23 juli naar huis, wat een feest!

Dat feest is echter van korte duur als ze maandag 25 juli weer wordt opgenomen. Ze is een beetje suf, drinkt niet goed en ziet geel. Ze ligt ze aan het infuus. Ze krijgt nog een aantal bloedonderzoeken waarvan ze de uitslag nog moeten afwachten. Livana moet nog een dag of 5 in het ziekenhuis blijven. Wat een domper. Maar uiteindelijk mag ze 29 juli weer naar huis!

Een bijzondere gebeurtenis

Dit was een hele bijzondere gebeurtenis en heeft behoorlijk indruk op iedereen gemaakt. Dit lange verslag is dan ook niet alleen voor mijzelf en mijn volgers, maar ook vooral voor Gerjanne en Henrico, die het hopelijk een plaatsje kunnen geven. En die vanaf nu alleen nog maar heerlijk kunnen gaan genieten van hun drie mooie meiden! Veel geluk!!

No Comments


Leave a Reply

Your email address will not be published Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

*

error:
error: Content is protected !!