by GERJANNE, 4 april 2016 , In Geboorte

Lucas // Geboortefotograaf Harderwijk thuisbevalling

 

Geboortefotograaf Harderwijk | Het is zo leuk als je klanten ontmoet met wie je direct een enorm leuke klik hebt! Ik kreeg in november 2015 een super enthousiast mailtje van Irene, die op dat moment zwanger was van haar 2e kindje. Ze wilde heel graag een geboortereportage boeken, én een zwangerschapsreportage, én een newborn reportage! We spraken niet lang daarna af om kennis te maken, en dat was een erg leuk en gezellig gesprek.

In januari maakten we de zwangerschapsfoto’s op het Hulshorsterzand, met een heerlijk zonnetje erbij. Dochtertje Isabel stal de show, wat een heerlijk meisje. Vervolgens was het aftellen naar 26 maart, de uitgerekende datum. Ik had nog een andere mama die op vrijdag 25 maart was uitgerekend, dus dat kon spannend worden. Wel had ik uiteraard back-up fotografen klaar staan, maar het liefst doe ik alle reportages natuurlijk zelf. Woensdag 23 maart begon de andere mama te ‘rommelen’, en hield ik nauw contact met Irene. We Whatsappten er wat af gedurende die dag en hielden elkaar op de hoogte. Heerlijk als je dan gewoon naar een klant kunt appen: ‘Benen bij elkaar jij!’ 😉 Bij de andere mama stagneerde het, zij beviel uiteindelijk de volgende dag pas, op donderdag 24 maart. Bij Irene bleef alles gelukkig rustig.

De uitgerekende datum voorbij

Het Paasweekend ging voorbij, Irene had gehoopt dat ze op haar uitgerekende datum zou bevallen, net als bij Isabel, maar helaas. Dinsdag 29 maart appt ze dat ze harde buiken heeft, maar deze zijn woensdags weer helemaal verdwenen. Donderdagochtend 31 maart komt de verloskundige langs om Irene te strippen. Ze heeft al 2 cm ontsluiting, dus de verloskundige kan er goed bij. Irene krijgt het advies om de rest van de dag absoluut rustig aan te doen, om haar baarmoeder het werk te laten doen. Hopelijk komen de weeën op gang, maar dit is geen garantie. Begin van de avond appt Irene dat ze pittige harde buiken heeft. Wie weet is dit een start! Maar helaas… Vrijdagochtend app Irene dat het afzwakte op het moment dat ze in bed ging liggen. ’s Avonds weer een appje dat alles nog steeds rustig is. Ze maakt het wel spannend zo!

Zaterdag is een spannende dag. Irene is precies een week overtijd en wordt begint van de middag nogmaals gestript, ze zit nog steeds op 2 cm. Ze heeft die ochtend haar slijmprop verloren, al zegt dat nog niet veel, maar het is wel een teken dat er binnenkort wat gaat gebeuren. Ze moet weer rustig aan doen en als er niks gebeurt, moet ze woensdag weer naar de verloskundige. Ik heb die zaterdagmiddag een belangrijke mijlpaal die ik eigenlijk niet wil missen: mijn oudste zoon mag afzwemmen voor zijn A-diploma! En aangezien ik het afzwemmen ook elke keer fotografeer in opdracht van de zwemschool, duim ik maar dat het bij Irene nog even rustig blijft, hoewel ik weet dat ze de baby er wel uit kan kijken. Ze appt: ‘Hoe laat ben je klaar met foto’s maken in het zwembad?’ Ik app terug: ‘Ik ben rond 17.30u wel weer thuis!’ Irene: ‘Oh okee, doen we daarna m’n bevalling, goed?’ Rond 16.00u begint het afzwemmen en app ik haar: ‘Trots op je! Hou ‘m binnen!’ Ze reageert dat ze geslapen heeft en daarvoor weer regelmatig wat krampen had. Oef. Om 17.30u app ik Irene een foto van mijn zoon met zijn A-diploma in de hand en daarbij de tekst: ‘In the pocket! Komt u maarrrr!’ (dit geeft aan wat een heerlijk contact ik met haar heb, zo leuk 😉 ) Bij Irene is alles echter weer rustig en dat blijft zo.

Mental breakdown

Zondagavond krijg ik trouw weer een update voor het slapen gaan: ‘Geen baby, alles rustig, mental breakdown…’ Ik heb zo met haar te doen. Ze wil zó graag kennismaken met dat minimensje in haar buik… Ze gaat maandagochtend de verloskundige bellen, want ze wil niet wachten tot woensdag. Gelijk heeft ze. Die mental breakdown geeft uiteindelijk het laatste zetje, want die nacht word ik om 02.11u wakker gebeld door Remondo. Hij zegt dat het flink begint te rommelen bij Irene! Op de achtergrond (hoor ik later) roept Irene dat het geen rommelen is, maar gewoon serieuze weeën! 😉 De verloskundige is onderweg, hij zal daarna weer bellen voor een update. Omdat ik weet dat het wel eens heel snel kan gaan, kleed ik me vast aan en zet mijn spullen klaar. Ook leg ik alvast de kleren voor de kinderen klaar en zet ik de wekker voor mijn partner.

Om 02.30u belt Remondo terug: Irene heeft 4 cm ontsluiting, en ik kan die kant op komen. Jippie!!! Ik laad alles in de auto en ik race naar Harderwijk, een rit van (normaal) 21 minuten, maar ik ben er iets sneller. Rond 02.55u arriveer ik bij hun huis, tegelijk met de moeder van Irene, die stand-by zal staan om zich over Isabel te ontfermen, mocht die wakker worden. Niet lang daarna arriveert ook de partus assistente.

Een supersnelle bevalling

Irene heeft het zwaar. Ze leunt voorover gebogen op het bed om de weeën op te vangen. Haar onderrug wordt stevig gemasseerd voor wat verlichting. De weeën zijn heftig. Dan breken om 03.14u haar vliezen spontaan en worden de weeën nog heftiger. Irene moet op bed gaan liggen. Bij het toucheren blijkt ze al op 8 cm te zitten, wauw! Van 4 naar 8 cm in een half uur, chapeau! Irene heeft het moeilijk, net als zoveel andere bevallende mama’s roept ze uit dat ze niet meer wil, en dat het zo’n pijn doet. Al snel krijgt Irene persdrang en heeft ze inderdaad volledige ontsluiting. De verloskundige zegt dat het hoofdje er al aan komt, het gaat echt supersnel allemaal. Om 03.26u begint Irene met persen en na twee persweeën wordt er om 03.29u een prachtig mannetje geboren!! Irene pakt hem zelf aan en de ontlading maakt zich van haar meester. Ze is zo blij en opgelucht! Ook Remondo en haar moeder kijken geëmotioneerd toe.

Papa mag de navelstreng doorknippen. Even later wordt om 03.40u zonder problemen de placenta geboren. De kleine man krijgt de naam Lucas (Lucas Olivier) en mag lekker bij mama blijven liggen. Terwijl hij bij haar ligt, doet de verloskundige de controles. Zijn Apgar is 9-10, heel goed dus. Dan mag hij op de weegschaal, en in tegenstelling tot wat steeds gedacht werd, is hij toch een flinke kerel van 3930 gram! Papa draagt hem weer terug naar mama en dan mag Lucas lekker proberen te drinken bij zijn mama. Zijn grote zus heeft 2 jaar borstvoeding gehad, dus dat wordt appeltje-eitje voor Irene. 😉 De verloskundige neemt afscheid en de kraamhulp neemt het over. Zij heeft 20 jaar geleden gekraamd in het gezin van Irene, toen Irene’s zusje geboren werd. Hoe toevallig!

Ik sneak met Remondo even bij Isabel, maar die ligt nog prins(es)heerlijk te slapen in haar mooie kamertje en krijgt helemaal niks mee van dit hele circus, iets waar Irene wel bang voor was. Irene checkt haar telefoon en ziet een appje van 03.02u van haar vriendin die vorige week bevallen is met 38 weken en haar dus heeft ingehaald. Er staat: ‘Wakker?’ Irene maakt een selfie met Lucas aan haar borst en appt deze terug. Helaas geen reactie, haar vriendin slaapt waarschijnlijk al weer. 😉 Papa neemt Lucas over en gaat op bed liggen met zijn kersverse zoon op zijn blote borst, heerlijk huid op huid contact. Irene krijgt iets te eten en gaat daarna lekker douchen. Dan mag oma even lekker kroelen met haar kleinzoon, terwijl Remondo en ik het bed verbouwen. Irene’s matras gaat weer naar haar eigen kant, ook wordt het bed opgeschoven zodat de co-sleeper ernaast gezet kan worden. De kraamhulp draait het eerste wasje al. Lucas krijgt zijn eerste pakje aan en ziet er super stylish uit, ik had niet anders verwacht! Wat een schatje… Dan belt Irene haar vader rond 06.00u, die het blijde nieuws mag horen. De kraamhulp vertrekt rond 04.30u en ook Irene’s moeder gaat even later naar huis.

Ontmoeting met grote zus

Ik blijf nog even wachten tot Isabel wakker wordt. Remondo haalt haar iets voor 07.00u uit bed en oh wat een verrassing voor haar! Irene en Remondo hebben haar goed voorbereid door steeds uit een boekje te lezen waarin verteld wordt dat mama een baby in haar buik heeft en die heet Lucas. Isabel hoeft dan ook niet lang na te denken als papa vraagt of ze weet hoe de baby heet… ‘Baby Lucas!’ roept ze uit. Ze is helemaal blij en voelt voor de zekerheid even aan mama’s buik of er echt niks meer in zit. 😉 Ze krijgt ook kleren aan en dan is het tijd voor een mooie gezinsfoto. Ook ik mag even met Lucas op de foto, super leuk! Daarna gaat Isabel met papa naar beneden om een broodje te eten. Isabel mag kiezen of ze naar de peuterspeelzaal wil of thuis wil blijven. Dat laatste wordt het natuurlijk, want ze wil niks missen van haar nieuwe broertje!

Ik neem rond 07.30u afscheid van dit mooie gezinnetje en ik ga met een voldaan gevoel naar huis, dit was weer een super mooie ervaring! Lieve Irene, Re en Isabel: geniet van jullie kleine mannetje en tot heel snel voor de newborn shoot!

No Comments


Leave a Reply

Your email address will not be published Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

*

error:
error: Content is protected !!